« من ابرّ البرّ ان يصل الرجل اهل ودّ أبيه » « 1 » ؛ يعنى از جملهء بهترين احسان و نيكىها به والدين آن است كه صله بنمايد اين‌كس با اهل مودت و دوستى پدر خود . و زبان بدگويان را از ايشان كوتاه كند ، و عيوب و عورات ايشان را بپوشاند ، و زيارت قبور ايشان را بنمايد ؛ كه در روايات وارد شده است كه ايشان مسرور مىگردند و به اين كس مستأنس مىشوند . و وارد شده است ايضا كه « من زار قبر ابويه او احدهما فى كل جمعة غفر له و كتب له براءة » « 2 » ؛ يعنى هركس كه زيارت نمايد قبر پدر و مادر خود را يا يكى از آن‌ها را در هر جمعه يا در هر هفته ، مىآمرزد خداوند او را و مىنويسد از براى او برائت و بيزارى از جميع هول‌ها و خوف‌ها . و مخفى نماناد كه جمعه به ضم ميم به معناى روز جمعه و به سكون ميم به معناى هفته است و حديث احتمال هردو را دارد ، چنان‌كه ذكر شد . و حوايج خود را در نزد قبور ايشان از خداوند طلب نمايد كه برآورده مىشود . و بايد دانسته شود كه چون‌كه مراتب والدين بالنسبه به فرزندان اختلاف و تفاوت بسيار مىدارد ، پس آن‌چه مذكور شد از عظيم بودن حقوق ايشان ، بنابر اكثر و غالب از حال پدران و مادران است كه اعقل و اكمل و خيرخواه فرزند مىباشند و از اين جهت خداوند اطاعت ايشان را بر فرزند لازم گردانيده است . پس اگر اتفاق افتد كه فرزند اعقل از پدر و مادر باشد يا اين‌كه پدر و مادر را هيچ‌گونه عقلى و كمالى و معرفتى نباشد يا آن‌كه خيرخواهى و غبطه‌دانى بالنسبه به فرزند خود نكنند ، هرآينه حقوق ايشان به آن قدر و به نحوى كه مذكور شد نمىباشد ، بلكه بايد كه قدر و عظمت حقوق ايشان را بر فرزند به قدر مراتب عقل و كمال و خيرخواهى ايشان بر فرزند دانست . و هرقدر كه مرتبهء ايشان بيشتر است حقوق ايشان بيشتر و شديدتر و هرقدر كه كمتر است كمتر خواهد بود . و بايد دانسته شود ايضا كه حق اقارب و اولى الارحام

--> ( 1 ) . صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 1979 ، باب فضل صلة اصدقاء الاب و الام و نحوهما ، ح 12 ، ذيل رقم 2552 ؛ إتحاف السادة المتّقين ، ج 6 ، ص 316 و احياء علوم ، ج 2 ، ص 217 . ( 2 ) . مستدرك الوسائل ، ج 2 ، ص 365 ، باب 46 از ابواب الدفن و ما يناسبه و ج 6 ، ص 108 ، باب 49 از ابواب صلاة جمعه ، ح 1 ؛ از كتاب رسالة الجمعه مرحوم شهيد ثانى نقل كرده و هم‌چنين بحار الأنوار ، ج 86 ، ص 359 ؛ مجمع الزوائد ، ج 3 ، ص 59 و كنز العمال ، ج 16 ، ص 468 ، رقم 45487 .